خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف تو ماه را به سیه پوشی آوردشب را و روز را به هم آغوشی آورد
۲
لعلت به خط سبز چو ساقی شود به بزمخضر و مسیح را به قدح نوشی اورد
۳
بیخود شدم ز لعل تو آری همین بودخاصیت شراب که بیهوشی آورد
۴
چون در قبا خرام کنی شوق خدمتتارباب خرقه را به قباپوشی آورد
صفحهٔ ۱ از ۲