خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبزه از طرف چمن می خیزدخطت از برگ سمن می خیزد
۲
لاله با داغ تو خفته ست به خاکزان به خون غرقه کفن می خیزد
۳
گر سبک سر ننهد تن به رهتجان روان از سر تن می خیزد
۴
می شود صاعقه خرمن صبرشرری کز دل من می خیزد
صفحهٔ ۱ از ۲