خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبر آمدن یار دلم خرم کردلیک نا آمدنش حال مرا درهم کرد
۲
شادیی نیست که صدگونه غمش نیست ز پیای خوش آن کس که درین غمکده خو با غم کرد
۳
کی توانم که ز بنیاد کنم خار غمشبیخ از اینسان که درآب و گل من محکم کرد
۴
گر نگریم من دلداده نه از بی دردیستگرمی آتش دل چشم مرا بی نم کرد
صفحهٔ ۱ از ۲