خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازک اندامی که هست آسیب تن پیراهنشجانم آزارد ز آسیبی که آید بر تنش
۲
چون گلشن می داشتم بر دست چون دارم رواکوفتد گل گل به تن چون گلبن از دست منش
۳
ترسم از آزار مژگان ورنه دارم آرزوکز بدن آزردگی چینم به چشم روشنش
۴
فن خوبان است گاهی جنگ و گاهی آشتیخوبتر بینم ز خوبان جهان در هر فنش
صفحهٔ ۱ از ۲