خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برلب رسید جان که به جانان فرستمششد جمله درد دل که به درمان فرستمش
۲
طی شد چو نامه عمر ز هجران او مراکو قاصدی که نامه هجران فرستمش
۳
ریزم به جیب و دامن قاصد ز دیده اشکگوهر به جیب و لعل به دامان فرستمش
۴
رانم قلم به وصف سر زلف و خط اودر طی نامه سنبل و ریحان فرستمش
صفحهٔ ۱ از ۳