خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کام نفس ز جام فنا نیابی حظبه کام عقل ز ملک بقا نیابی حظ
۲
فنای عشق شو و از فنا فنا شو نیزکه بی فنای فنا از خدا نیابی حظ
۳
ز خویش طالب حظ شو که گر برون از خویشدو کون راطلبی هیچ جا نیابی حظ
۴
عبای فقر و قبای عناست بر تو حراماگر ز سر عبا در قبا نیابی حظ
صفحهٔ ۱ از ۲