خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاقبا قد خم گشته طاقم زیر این نیلی رواق
۲
هر قدح کز ساقی دورم رسد دور از لبگرچه شهد ناب باشد زهرم آید در مذاق
۳
برقی از سرمنزل لیلی درخشیدن گرفتبر دل بیچاره مجنون تازه شد داغ فراق
۴
با تو دارم سردل چون شیشه می در میانگو مزن هر سفله چون خم سنگم از طعن نفاق
صفحهٔ ۱ از ۳