خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایستاده به سر از آه دمادم دودممن همانا شده از آه الف ممدودم
۲
همچو دودم ز خود ای شمع چه می سازی دورگرنه پیشت ز سیه کاری خود مردودم
۳
برمن دلشده هر رنج که بود از من بودترک خود کردم و از رنج جهان آسودم
۴
چهره سودن به کف پای تو ترک ادب استاینقدر بس که به خاک کف پایت سودم
صفحهٔ ۱ از ۲