خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر رخسار تو دارم که جفای تو کشملطف بالای تو بینم که بلای تو کشم
۲
بر زمین پای تو حیف است امان ده که نخستپرده دیده و دل در ته پای تو کشم
۳
تنم از ضعف چو مویی شد و خواهم به غلطهر دمش در شکن زلف دوتای تو کشم
۴
تا نیابد به تو کس راه اگر بتوانمسوری از کوه بلا گرد سرای تو کشم
صفحهٔ ۱ از ۲