خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از در صومعه آن به که قدم بازکشیمخرقه ها در نظر شاهد طناز کشیم
۲
چند ناخوش منشان بر سر ما ناز کنندنازنینی به کف آریم و زو ناز کشیم
۳
سرکه کردیم بسی پیش ریا کیشان پستدر ته پای یکی سرو سرافراز کشیم
۴
هر چه مخزون نهانخانه صدق است و نیازدر ره مغبچه خانه براندازکشیم
صفحهٔ ۱ از ۲