خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای در غمت انگشت نما سبحه شمارانزابروی کجت همچو کمان خم چله داران
۲
ساکن نشد از آب مژه آتش آهمننشست فرو شعله برق از نم باران
۳
از دولت پابوس تو چون سر نفرازمکین دست نداده ست یکی را ز هزاران
۴
شیرینی عرفان نبود روترشان راحلوا چه کند کس طلب از غوره فشاران
صفحهٔ ۱ از ۲