خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چین در جبین فکنده گذشتی به سوی منزنجیر کرده ای در رحمت به روی من
۲
از زخم ناخنم تن لاغر شد استخوانباز آکه شد سفید ز هجر تو موی من
۳
بود آرزوی خاطر من خط بر آن عذارگردون برآب زد رقم آرزوی من
۴
روزی که چرخ ز آب و گل من سبو کندخواهد شکست سنگ جفایت سبوی من
صفحهٔ ۱ از ۲