خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید و ماه را چه برابر کنم به توبنشین دمی که دیده منور کنم به تو
۲
مشکین شمامه ایست زنخدان تو ز خطپیش آی تا مشام معطر کنم به تو
۳
بنگر میان خویش چه حاجت که من به مویتشبیه ضعف این تن لاغر کنم به تو
۴
با هیچ آفریده تو را نیست نسبتیترسم کزین عقیده دیگر کنم به تو
صفحهٔ ۱ از ۲