خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو من بر رخ گل جعد سمن سای منهگرد مه سلسله زلف شب آسای منه
۲
بین گرفتاری اهل نظر از بهر خدایدیده بر عکس رخ آینه آرای منه
۳
با خیال لب میگون توام وقت خوش استبرکفم ساغر لعل طرب افزای منه
۴
تا در افسانه وصلیم دم از هجر مزنزهر در طعمه مرغان شکرخای منه
صفحهٔ ۱ از ۲