خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسیتا درین ره ننهی پای به جایی نرسی
۲
هرچه جز شستن دست هوس از حاصل خویشباشد اینجا همه بی حاصلی و بوالهوسی
۳
تا بری عهد به سر نسبت از آدم بگسلعهد الله الی آدم عهدا فنسی
۴
کم زن از وصل ریاحین نفس ای مرغ قفسکه تماشاگر بستان ز شکاف قفسی
صفحهٔ ۱ از ۳