خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبزخطا و گلرخا تازه‌بهار کیستیطرف کله شکسته‌ای طرفه نگار کیستی
۲
مرکب ناز زیر ران کرده کمان ز ابروانناوک غمزه بر کمان بهر شکار کیستی
۳
من به میان موج غم دیده ز خواب شب تهیتا تو به خواب خفته‌ای سر به کنار کیستی
۴
می‌گذری که هیچ کس خاک نشد به راه منبین که ز فرق تا قدم غرق غبار کیستی
صفحهٔ ۱ از ۲