خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به بوسه بر لب هر نازنین مچسپخوی مگس گرفته به هر انگبین مچسپ
۲
آلوده کرده طبع خود از شهد شهوتیز آلوده طبع خویش بر آن و بر این مچسپ
۳
هر سو گذشت سروقدی تیزپا مشوهرجا نشست نوش‌لبی بر زمین مچسپ
۴
در سیم ساق و ساعد هر بت که بنگریدستش مزن به دامن و بر آستین مچسپ
صفحهٔ ۱ از ۲