خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویتکه هرکش خواند آرد سجده در محراب ابرویت
۲
تویی آن یوسف غایب شده از من که در بستانز هر پیراهن گل در مشام آید مرا بویت
۳
به قصد دیدن عکس تو هر دم در خیال آرمز آب دیده جویی و نشانم بر لب جویت
۴
نیارد شانه کردن گیسویت را دست مشاطهز بس دلها که می بیند گره در هر خم مویت
صفحهٔ ۱ از ۲