خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دو چشم تو مست بسیار استوز لبت می پرست بسیار است
۲
همچو از عشق توبه ما راطره ات را شکست بسیار است
۳
کم بود چون دو ساعدت هرچنددست بالای دست بسیار است
۴
غمزه ات را به قتل خسته دلانتیر رفته ز شست بسیار است
صفحهٔ ۱ از ۲