خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ز هجر رخت رو به کلبه غم کردپلاس کلبه غم را لباس ماتم کرد
۲
ز تندباد حوادث چه غم چنین که مرانهال عشق تو در سینه بیخ محکم کرد
۳
ملک زحسن تو در آب و خاک سری دیدکه از مشاهده آن سجود آدم کرد
۴
ببین لطافت حاجی که یاد تشنه لبیکه سوخت دور ز کعبه به آب زمزم کرد
صفحهٔ ۱ از ۲