خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوش آنان که خم طره یاری گیرندیکدم از پیچ و خم دهر کناری گیرند
۲
تا ازین لجه رسد زورق امید به لبلب جوی و لب جام و لب یاری گیرند
۳
تا درین بی سر و بن صیدگه آزاد زیندجا سر کوهی و منزل بن غاری گیرند
۴
هیبت بادیه فقر و فنا بین که در اوهر صف مورچه را خیل سواری گیرند
صفحهٔ ۱ از ۲