خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوبرویان جهان رسم وفا نشناسندقدر یاری و وفاداری ما نشناسند
۲
جز ره عشق بتان راه دگر می جوینداهل تقلید که راهی به خدا نشناسند
۳
پای تا سر همه دردند اسیران تو لیکچاره درد ندانند و دوا نشناسند
۴
قاصدی محرم اسرار سراپرده توجز نسیم سحر و باد صبا نشناسند
صفحهٔ ۱ از ۲