خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخت که بر مه رخشان خطی ز نیل کشیدبه چشم روشن عاشق ز سرمه میل کشید
۲
کمال صنع ازل را تویی دلیل راخط تو حرف خطا بر رخ دلیل کشید
۳
دلم که دید لبت پیش روی تشنه لبیستکه در بهشت برین جام سلسبیل کشید
۴
به زیر زلف رخت آفتاب اوج بقاستکه سایه بان به سر از پر جبرئیل کشید
صفحهٔ ۱ از ۲