خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم از رشک صبا می لرزدکز وی آن زلف دو تا می لرزد
۲
بس که می ترسد از آزار تنتبند بر بند قبا می لرزد
۳
می نهم پا که زنم دست به توپا جدا دست جدا می لرزد
۴
دهد آرام زمین کوه و تنمزیر صد کوه بلا می لرزد
صفحهٔ ۱ از ۲