خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معاشران چو می لعل در پیاله کنندز جم حکایت حال هزارساله کنند
۲
وگر زبان بگشاید به عیب بی خردینکرده نطق به روح جمش حواله کنند
۳
کسی به خوان نوال فلک نیارد دستکه نی به عاقبتش ز هر در نواله کنند
۴
جمال دختر رز را نگر که حیف بودگرش نه حاصل کونین در قباله کنند
صفحهٔ ۱ از ۳