خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه تلخ من از خنده آن لب نگریدتشنه لب مردن من زان چه غبغب نگرید
۲
اشکم از عکس لبش باده صفت رنگین شدساغر چشمم ازین باده لبالب نگرید
۳
باده خون جگر و نقل غم و سینه کباببهر عیشم همه اسباب مرتب نگرید
۴
سوختم زآتش هجران وی اینک صد داغهمچو تبخاله مرا بر دل ازان تب نگرید
صفحهٔ ۱ از ۳