خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن سرو ناز کیست نهاده کلاه کژمستی‌ست گوییا که نهد پا به راه کژ
۲
چون تازه شاخ گل که تمایل کند ز بادگاه از خواص باده شود راست گاه کژ
۳
حرفی‌ست بر لطافت صنع دبیر دالبر لوح عارضش سر زلف سیاه کژ
۴
افتم خمیده پشت به راهش که دور نیستدر پای سرو راست که خیزد گیاه کژ
صفحهٔ ۱ از ۲