خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا به شمشیر جفا در جگرم چاک اندازیا به رحمت نظری بر من غمناک انداز
۲
تشنه لب خاک شدم در هوس لعل لبتساغر می بکش و جرعه بر این خاک انداز
۳
سگ طوق توام آن دم که کنی عزم شکارطوق در گردنم از حلقه فتراک انداز
۴
رخ فروزان به تماشای گل و لاله خرامآتش از رشک به مشتی خس و خاشاک انداز
صفحهٔ ۱ از ۲