خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صوفی شهر آن به انواع فضایل متصفباده خورد و شد به فضل باده خواران معترف
۲
ساخت جاروب حریم میکده موی سفیدخرقه پشمینه در پای خم افکند از کتف
۳
خرده چون شین در سر شاهد کن و شمع و شرابتا شوی بالانشین بر اهل عشرت چون الف
۴
آن جبین بین برتر از ابرو که پنداری شده ستعطف دامان مه روشن هلال منخسف
صفحهٔ ۱ از ۲