خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ترک عاشقی ای پندگو مده پندمدلی که بگسلم از عشق با چه پیوندم
۲
ز عمر رفته مرا نیست حسرتی چندانجز آنکه عمر نه در عشق رفت یکچندم
۳
به طعن نام سگی می نهد رقیبم داغخوشم به داغ سگی چون تویی خداوندم
۴
تو تیغ در کف و من زیر تیغ تو از ذوقچو زخم عرقه به خون لب گشاده می خندم
صفحهٔ ۱ از ۲