خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانانمخلد باد بر فرق گدایان ظل سلطانان
۲
نه نامه بل سجلی بندگان را بهر آزادیز عار بادپیمایان و عهد سست پیمانان
۳
بیاضش نوربخش دیده جمعی غم اندیشانسوادش مایه جمعیت مشتی پریشانان
۴
فشاندم جان چو آمد همره قاصد خیال اووز این کم خدمتی شرمنده ام از روی مهمانان
صفحهٔ ۱ از ۳