خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز چشمم اشک خونین ریختهخون مردم را به خاک آمیخته
۲
آن نه گلبرگ است بل کز رشک توگل شکوفه کرده خون برریخته
۳
بر سرآشفته حالان صد بلازلفت از هر تار مو آویخته
۴
چشم و ابرویت پی تاراج دینفتنه ها از گوشه ها انگیخته
صفحهٔ ۱ از ۲