خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا بین ز توبه به کارم گرهقل استغفرالله مما کره
۲
چو مطرب خراشد رگ چنگ راز کارم گشاید به ناخن گره
۳
چو شب ماه را تیر آهم بخستعذار تو پوشید مشکین زره
۴
چو بینی لبش جامی از پا بیفتهمانجا که می می خوری سربنه
صفحهٔ ۱ از ۱