خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با این همه کین با من بیدل که تو دارینشکیبم ازین شکل و شمایل که تو داری
۲
دیوانگی آرد همه ارباب خرد رابرطرف مه این طرفه سلاسل که تو داری
۳
هر اشک مرا بر درت افتاده سوالیستکس را نبود این همه سایل که تو داری
۴
مپسند که چون مه ز مقابل شودم دوراین طلعت با ماه مقابل که تو داری
صفحهٔ ۱ از ۲