خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۴۷ - در منقبت علی علیه السلام
قصیده‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تاب شعشعه مهر سایه بهر پناهسزد که بگسلد از شخص و پیش گیرد راه
۲
فروغ مهر بتفتیدگی چنان گردیدکه شعله برسر خود زد زدود دل خرگاه
۳
شود برشته چو ماهی درون روغن گرمچو عکس ماه نوافتد دراین هوا بمیاه
۴
ز همرهی صبا پرتو شهاب دهدز بسکه تاب هوا برفروخت گونه کاه
صفحهٔ ۱ از ۵