خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۸۰ - صفت یار زاهد عابد
شهرآشوب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو زاهدی و دو زلف تو آفتاب پرستبه سجده اید شما هر دو درگه و بیگاه
۲
چرا دو چشم تو دیبای لعل پوشیدستاگر نپوشند ای دوست زاهدان دیباه
۳
ز راه گمشده را زاهدان به راه آرندتو باز مردم با راه را کنی بیراه
۴
تو زاهدی ز چه رویست چشمک تو دژمتو عابدی ز چه معین است زلفک تو دو تاه
صفحهٔ ۱ از ۲