خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باشد رگ هر برگ چمن، دام هوسهارشک است به آزادی مرغان قفسها
۲
کوتاهی پرواز بود لازم هستیپیچیده به بال و پر ما، تار نفسها
۳
خفتیم درین مرحله تا قافلهها رفتبیدار نگشتیم ز فریاد جرسها
۴
رحم است به مستی که ز میخانه برآیددر کشور عقل است به هر کوچه، عسسها
صفحهٔ ۱ از ۳