خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن صریح سراییم، عشق پنهان رابه خون دیده طرازیم، لوح دیوان را
۲
به دین و دل چه عجب شیخ شهر اگر نازدندیده یک نظر، آن چشم نامسلمان را
۳
نمی شود لب شیرین خاطر آشوبانکه نشکنند به داغ دلم، نمکدان را
۴
صباح وصل تو کو تا قیامت انگیزم؟به سینه حشر کنم داغهای پنهان را
صفحهٔ ۱ از ۳