خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه گیرایی ست یارب جلوه گیسوکمندان را؟که بگسست از صنم، پیوند جان زناربندان را
۲
قیامت پیش ازین می ریخت بر دل طرح آشوبیکنون چون سایه در خاک است، این بالابلندان را؟
۳
شود تخت روان، هر جا رمیدن بستر اندازدسر زانو بود بالین راحت، دردمندان را
۴
مرا در عشق او، دل گر فغان برداشت معذورمدر آتش ناله ای ناچار، می باشد سپندان را
صفحهٔ ۱ از ۲