خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی دوباره پر کن، از باده گوی ما راوآن گاه غم نباشد، بشکن سبوی ما را
۲
مجنون ما ندارد، پروای خار این دشتچنگال شیر عمری، زد شانه موی ما را
۳
یارای شکوه ام کو؟ امّا محبت این نیستخشک ار چنین گذارد، تیغت گلوی ما را
۴
عمری به شهر گیتی، بیگانه وار گشتیمتن رفته رفته آخر، بگرفت خوی ما را
صفحهٔ ۱ از ۲