خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کوچهٔ آن زلف مده راه صبا راآشفته مکن مشت غبار دل ما را
۲
محروم گلستان نبود مرغ اسیرمتا سوی قفس راه نبسته ست صبا را
۳
جز ناز تو کز لطف دهد تن به نیازمبا شاهکه دیدهست هم آغوش گدا را؟
۴
مغروری شمع تو به حدّیست که در بزمپروانهٔ سوزش ندهد بال هما را
صفحهٔ ۱ از ۲