خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکش چون دورگردون بر رخم داغ جدایی راچو من پروانه ای باید چراغ آشنایی را
۲
تهیدستیم ساقی، همّتی در کار می بایدز برق باده روشن ساز، شام بی نوایی را
۳
خطر اندیشه باریک بینان درکمین داردخطا هرگز نمی تابد عنان، تیر هوایی را
۴
رسانم حرمت میخانه تا جاییکه تعظیمشبه خاک پای خم مالد، جبین پارسایی را
صفحهٔ ۱ از ۲