خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش زده آن لعل قبا، خانه زین رابر خرمن ما برق گشاده ست کمین را
۲
همچون کف خاکی که برد سبزه ز جایشکردند به ما، سبز خطان تنگ زمین را
۳
چون مهره بازیچه، دهد طرح به طفلانکفر سر زلف تو، دل باخته دین را
۴
آن روز نشیند به جهان نقش مرادمکز بوسه کنم نقش لب لعل نگین را
صفحهٔ ۱ از ۲