خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلرنگ اگر خواهی، این چهره زرین راامروز دو بالا کن، پیمانه دوشین را
۲
آویخته دل هر دم در زلف تو با تاریبیمار همی خواهد، گرداندن بالین را
۳
بی باکتر از تیغت، مژگان بلای توخون ریز چه آموزی، این رخنه گر دین را؟
۴
از تیرگی عالم، تیره نشود عارفزنگار نمی باشد، آیینه حق بین را
صفحهٔ ۱ از ۲