خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پخته به حکمتی کنم، بادهٔ نارسای رابر سر خم نهاده ام، خشت کلیسیای را
۲
گر بودت به عاشقی، لخت دلی نیازکنتوشه ببند بر میان، نالهٔ ره گرای را
۳
محمل لیلی از نظر رفت و نشان پی گم استگوش به راه حیرتم، زمزمهٔ درای را
۴
برهمنی کمینه ام، سجده بر صنمکدهچین بگشا ز ابروان، قبله من، خدای را
صفحهٔ ۱ از ۲