خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیدم در قفس از شاخساران شور بلبل رابه سیل گریه دادم خانهٔ صبر و تحمّل را
۲
مدام از دوربینی مرغ زیرک در بلا باشدشکنج دام می بیند، خم گیسوی سنبل را
۳
نه از دردی خبر دارد، نه فریادی اثر داردخدا صبری دهد خواری کشان کوی آن گل را
۴
سرت گردم، تهی مگذار جیب داغ ناسورمبه دامان نسیمی باز کن مشکینه کاکل را
صفحهٔ ۱ از ۲