خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهیدان تو را ای نونهال سرگرانیهانمیآید قیامت بر سر، از نامهربانیها
۲
که خودداری کند با جلوهٔ شمشاد نوخیزت؟ز رفتارت خجالت میکشد سرو از روانیها
۳
نهال عیش ما را گر به تاراج خزان دادیبهار گریهام در پیش دارد، گلفشانیها
۴
ندارم قوّت رفتن ز کویت، عجز را نازمبه فریادم رسید فتادگیها، ناتوانیها
صفحهٔ ۱ از ۳