خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن دشوار از تن پروری آزادی جان راچه محکم می کنی چون ابلهان دیوار زندان را؟
۲
دیار عشق را نازم که طفلان هوسناکشچو پستان می مکند از ذوق، خون آلوده پیکان را
۳
گریبانی چو صبحم نیست تا از شرم رسواییز بی دردان بپوشد سینه ام، زخم نمایان را
۴
ز دل بیش است با معشوق ربط دیده عاشقکه چشم آگاه کرد از بوی یوسف، پیر کنعان را
صفحهٔ ۱ از ۲