خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار رنگ گل داغ در کنار من استجنون کجاست که جوش سیه بهار من است؟
۲
ز خاک سوختهٔ خویش، دامن افشانیکمینه سرکشی سرو پایدار من است
۳
ز رشحهٔ قلمم زنده می شود دل و جانزلال چشمه حیوان به جویبار من است
۴
به خصم، عرصهٔ دعوی نمی دهد سخنمکه خامه در کف اندیشه، ذوالفقار من است
صفحهٔ ۱ از ۲