خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان پیشتر که باده به پیمانه آشناستچشم ترم به گریهٔ مستانه آشناست
۲
چون مردمک، نمی رود از دیده خال تومرغ نگاه من، به همین دانه آشناست
۳
روی نیاز، چون گل رعنا دو رنگ نیستیکسان دلم به کعبه و بتخانه آشناست
۴
عادت به سخت رویی ایام کرده ایمبا سنگ کودکان، سر دیوانه آشناست
صفحهٔ ۱ از ۲